/سروسنگ/

چه با اشتیاق
می آیی برف
بی آن كه بدانی
چه در انتظارت
 نشسته است
    زمین
        آلوده ی دست آدمیست
بلند باشد اگر
بختت
سرت
می خورد
به
سنگ

بهزاد